YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/8449
KARAR NO : 2010/4020
KARAR TARİHİ : 01.06.2010

TEBLİĞNAME : 1-B/09/202526
MAHKEMESİ : (DİYARBAKIR) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO : 12.02.2009 – 68/56
SUÇ : Kasten öldürmek

R. G.’yi kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık V.. D..’ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer sanıklar M.. D.., A.. D.. ve İ.. D..’ın beraatlerine ilişkin (DİYARBAKIR) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.02.2009 gün ve 68/56 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık Vezir duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık Vezir hakkında duruşmalı, diğer temyizler veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılan vekilinin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık Vezir hakkında verilen mahkumiyet hükmü ile, sanıklar İrfan, Atilla ve Mehmet haklarında aynı suçtan verilen beraat hükümlerine yönelik temyize yetkisi bulunmadığından, bu suça ilişkin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- Haklarında beraat kararı verilen sanıklar İrfan, Atilla ve Mehmet müdafiinin, beraat kararının gerekçesine de yönelmeyen sanık sıfatına dayalı temyiz istemlerinin CMUK.nun 317.maddesi gereğince temyizde menfaati olmadığından reddine karar verilmiştir.
3- Temyiz kapsamına göre sanık Vezir hakkında insan öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile, sanıklar İrfan, Atilla ve Mehmet haklarında aynı suçtan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;
Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı suçtan yargılanıp mahkum olan sanık Vezir ile beraat eden sarıklar İrfan, Atilla ve Mehmet arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığından, savunmalarının ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından yaptırılması suretiyle CMK’nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. Maddelerine muhalefet edilmesi,
Usule aykırı olup, sanık Vezir müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebleğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA) 01.06.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
01.06.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık V.. D.. müdafii Avukat S. D.’nun yokluğunda 03.06.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.