YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/2785
KARAR NO : 2010/5618
KARAR TARİHİ : 20.07.2010

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/79492
MAHKEMESİ :(DÜZCE) Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO :06/10/2009 – 7/218
SUÇ :Öldürmeye teşebbüs

Kardeşi İ.. A..’u öldürmeye teşebbüsten sanık E.. K.., işbu suça yardımdan sanıklar U.. K.. ve Y.. K..’ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (DÜZCE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/10/2009 gün ve 7/218 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafi ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul,oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık Esme’nin suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin varlığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmadan sonra kurulan hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafinin ağır tahrikin hükümlerinin uygulanmamasına, sübuta vesaireye yönelen, katılan vekilinin takdiri indirim uygulamasına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dosya kapsamına göre;sanıklar Esme ve Uğurlu’nun müşterek kızlarının olay tarihinden önce öldürülmesinden dolayı sorumlu tuttukları katılan-mağdur İsrail ile olay tarihinde karşılaşmaları üzerine sanıklar Esme, Uğurlu ve Yaşar’ın birlikte katılan-mağdura saldırıp sopayla kafasına vurarak öldürmeye teşebbüs ettikleri olayda;
a-)Katılan-mağdurun, sanık Esme’nin kardeşi, sanık Uğurlu’nun kayınbiraderi ve sanık Yaşar’ın dayısı olduğu dikkate alındığında, sanıklar Yaşar ve Uğurlu’ya sanık Esme’den kaynaklanan şahsi ağırlaştırıcı nedeninin sirayet edemeyeceği düşünülmeksizin, sanıklar Yaşar ve Uğurlu’nun 5237 sayılı TCK. nun 81.maddesi uyarınca cezalandırılmaları yerine, suç vasfının yanlış belirlenmesi sonucu yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d.maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi,
b-)Sanıkların katılan-mağduru,okspital kemikte hayati fonksiyonlarını 4. derecede etkileyecek şekilde çökme kırığına,işitme kaybı ve koku alma duyusunun kaybına neden olarak, hayati tehlike geçirerek 45 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaraladıkları olayda, teşebbüs hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında,sanıklar hakkında üst sınıra yakın ceza verilmesi yerine, yazılı şekilde 15 yıl hapis ceza verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, CMUK.nun 326/son. maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 20/07/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.