YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9713
KARAR NO : 2014/100
KARAR TARİHİ : 07.01.2014

Tebliğname No : 4 – 2011/262731
MAHKEMESİ : Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 05/04/2011
NUMARASI : 2009/147 Esas, 2011/212 Karar
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Tebliğnamede ismine yer verilen sanık M.. K.. yönünden herhangi bir temyiz talebi bulunmadığının anlaşılmasına, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bend halinde sayılan hususlar, aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” şeklindeki yasal düzenlemeler ve dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetli değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun düşmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle temel cezanın asgari haddin çok üzerinde belirlenmesi,
Kabule göre de;
Sanığın birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirdiği görevi yaptırmamak için direnme eylemi nedeniyle TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılmaması,
Tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında en yüksek cezayı içeren ilamın esas alınması gerekmesine rağmen birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle infazda tereddüde neden olunması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.