YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/14628
KARAR NO : 2014/109
KARAR TARİHİ : 07.01.2014

Tebliğname No : 5 – 2012/115507
MAHKEMESİ : Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 02/02/2012
NUMARASI : 2011/84 Esas, 2012/30 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Avukat olarak görev yapan sanığın, Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/394 Esas sayılı dava dosyasında katılan S.. E.. vekili sıfatıyla 04/10/2004 tarihli dava dilekçesi ile açtığı önalım ve ecrimisil davasında ihtiyati tedbir talebinde bulunmaması nedeniyle yargılama aşamasında davalının satın aldığı bedelden daha yüksek bir bedelle başkasına devredilen ve müşterek mülkiyete konu olan taşınmaz ile ilgili olarak yapılan yargılama sonucunda, 22/12/2005 tarihli ilam ile intifadan men koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle ecrimisil davasının reddine, önalım davasının ise kabulüne karar verildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edilmediği anlaşılmakla;
Kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilen davanın aleyhe sonuçlanan bölümü yönünden temyiz yoluna başvurulmaması eyleminde, yasal şartları oluşmadığı için ecrimisil talebinin reddedileceğini bildiğini belirten sanığın buna rağmen açtığı davanın müvekkili aleyhine sonuçlanması üzerine bu kararı temyiz etmeyerek katılanın mağduriyetine neden olduğu, ihtiyati tedbir talebinde bulunmaksızın açtığı önalım davasında ise, davacının ilk satış parası üzerinden alabileceği taşınmazı, tedbir talebinde bulunulmaması nedeniyle daha yüksek bedel üzerinden almak zorunda kaldığı ve katılanın mağduriyetine neden olunduğu, yargılama aşamasında taşınmazın el değiştirmesi sonucu dahili davalı yönünden ihtiyati tedbir talebinde bulunulması üzerine mahkemece tedbir kararı verildiğinin tüm dosya içeriğinden anlaşıldığı ve bu şekilde sübuta eren üzerine atılı suçtan sanığın cezalandırılması gerektiği halde, yetersiz gerekçeyle beraetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.