Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2012/12896 E. 2014/371 K. 14.01.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/12896
KARAR NO : 2014/371
KARAR TARİHİ : 14.01.2014

Tebliğname No : 5 – 2012/95281
MAHKEMESİ : Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 28/12/2011
NUMARASI : 2010/497 Esas, 2011/395 Karar
SUÇ : İrtikap

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2012 tarihli, 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararına göre 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından, anılan Kanunun irtikap suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;
Sanığın, Nazilli Devlet Hastanesinde kadın doğum uzmanı olarak görev yaptığı, daha önce iki kez düşük yapan ve doğum için hastaneye gelen, mağdur F.. S..’ın hastaneye yatışını yaptırdıktan sonra eşini özel muayenehanesine çağırdığı, A.. S..’ın, M. D.. ile beraber muayenehaneye geldikleri, sanığın burada sezeryan ameliyatıyla doğum karşılığında anılanlardan 500 TL para istediği, bunun 300 TL’sinin peşin, 200 TL’sinin ise ameliyattan sonra ödenmek üzere anlaştıkları, ancak Ali’nin ödeme yapmadan ayrılarak İl Sağlık Müdürlüğüne ve hastane başhekimine şikayetlerini yaptığı; sanığın bu şekilde görevinin gereklerine uygun davranması karşılığında menfaat temin etmeye çalışma şeklinde gerçekleşen eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK’nın 257/3. maddesine uyan görevi kötüye kullanma suçuna teşebbüs niteliğinde olduğu gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 14/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.