Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2013/283 E. 2014/2206 K. 03.03.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/283
KARAR NO : 2014/2206
KARAR TARİHİ : 03.03.2014

Tebliğname No : 4 – 2010/310687
MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/04/2010
NUMARASI : 2009/1061 Esas, 2010/388 Karar
SUÇ : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Müşteki polis memuru F.. S.. hakkında, hakaret ve kasten yaralama suçlarından Kayseri C.Başsavcılığınca 2008/19221 sayılı dosyada yürütülen soruşturmanın akıbetinin araştırılmasından, dava açılması ve mümkün olması durumunda her iki dosyanın birleştirilmesinden, aksi halde söz konusu soruşturma veya dava dosyasının onaylı örneklerinin getirtilmesinden sonra, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilmek suretiyle sanık hakkında TCK’nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, işlendiği kabul edilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarının meydana getirdiği somut maddi bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilerek, daha önce işlediği kasıtlı bir suç bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, 231/6. maddedeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, “…şikayetçinin bu olay nedeniyle uğradığı zarar tazmin edilmediğinden….” şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kabule göre de;
Kısa süreli hapis cezaları ertelendiği için hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceği halde TCK’nın 53/1-2-3. maddelerinin hem uygulanmasına hemde uygulanmamasına karar verilerek çelişki oluşturulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.