YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/230
KARAR NO : 2014/1703
KARAR TARİHİ : 18.02.2014

Tebliğname No : 4 – 2010/320649
MAHKEMESİ : İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 19/02/2010
NUMARASI : 2009/94 Esas, 2010/64 Karar
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayin edilmesi,
Hakaret suçu alenen işlendiği anlaşıldığı halde TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,
Hakaret suçundan hüküm kurulurken kısa süreli olmayan hapis cezasının ertelenmesi karşısında TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına ilişkin hak yoksunluğunun hiçbir şekilde uygulanamayacağı, altsoy dışındaki kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar hak yoksunluğunun devam etmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
CMK’nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, işlediği kabul edilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarıyla meydana getirdiği somut maddi bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilerek, daha önce işlediği kasıtlı bir suç bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate
göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, 231/6. maddedeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, “meydana gelen maddi – manevi zararı karşılamadığı,” şeklindeki yasal olmayan gerekçelerle hükümlerin açıklanmasının geri bırakılamsına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin kazanılmış hak saklı kalmak üzere 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 18/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.