YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15699
KARAR NO : 2014/2583
KARAR TARİHİ : 11.03.2014

Tebliğname No : 2 – 2011/327367
MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 01/07/2011
NUMARASI : 2010/1311 Esas, 2011/948 Karar
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, Kabahatler Kanununa göre hakkında idari yaptırım uygulanmak üzere Polis Merkezinde beklerken, müşteki polis memuruna hakaret ettiği, uyarılması üzerine ise tehdit ederek müştekiyi yaralaması şeklinde gelişen olayda, hangi görevin yaptırılmaması için cebir, tehditle nasıl direndiği gerekçeleriyle denetime imkan verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden ve fiilin kamu görevlisini kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde direnme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Sanığın, müştekinin kendisine vurduğu yönündeki beyanı ve ayağında kızarıklığı belirleyen adli raporu karşısında TCK’nın 129 ve 29. maddelerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün ve 2008/149-163, 13/11/2007 gün 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK’nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesi gerektiği, sabıkasız olan sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 231/6. maddesinde yer alan objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, dosya içeriğine uymayan “yeterli kanaat oluşmadığından” şeklindeki gerekçe ile hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına hükmedilmesi,
Direnme suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 43/1. maddesine göre 1/4 oranında artırım yapıldıktan sonra sonuç cezanın 11 ay 7 gün yerine yazılı şekilde 1 yıl 3 ay olarak fazla tayini,
Hakaret suçundan hapis cezası alt sınırdan, direnme suçunda ise alt sınırdan yarı oranında uzaklaşılarak belirlendiği halde, ertelenen cezalar için belirlenen denetim sürelerinin gerekçesiz olarak en üst hadden tayin olunması suretiyle orantılılık ilkesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.