Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2012/16159 E. 2014/3016 K. 18.03.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/16159
KARAR NO : 2014/3016
KARAR TARİHİ : 18.03.2014

Tebliğname No : 5 – 2012/164271
MAHKEMESİ : Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 15/03/2012
NUMARASI : 2011/336 Esas, 2012/127 Karar
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 260/2. maddesine göre; ağır ceza mahkemelerinde bulunan Cumhuriyet Savcılarının, ağır ceza mahkemesinin yargı çevresindeki asliye (ve sulh) ceza mahkemelerinin kararlarına karşı kanun yollarına başvurabilecekleri, kıyasen uygulanması gereken ve 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesine göre Üst Cumhuriyet Savcıları için temyiz süresinin tefhimden itibaren 1 ay olduğu, 15/03/2012 tarihli hükmün Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizine ilişkin dilekçenin hakim tarafından havale edildiği tarihin 17/04/2012 olduğu, ancak söz konusu temyiz dilekçesinin 13/04/2012 tarihinde elektronik imza ile ilgili savcı tarafından imzalandığı ve 23/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5. maddesine göre; güvenli elektronik imzanın, elle atılan imza ile aynı hukuki sonucu doğurduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık lehine haksız tahrik olarak değerlendirilen eylemlerin niteliği ve olayın oluş şekli itibariyle, TCK’nın 29. maddesine göre asgari oranda indirim yapılması gerekmesine rağmen, dosya kapsamına uymayacak şekilde haksız tahrik indiriminin azami oran üzerinden uygulanarak eksik cezaya hükmolunması,
Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.