Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2013/1154 E. 2014/4871 K. 02.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/1154
KARAR NO : 2014/4871
KARAR TARİHİ : 02.05.2014

Tebliğname No : 4 – 2010/337712
MAHKEMESİ : Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 07/06/2010
NUMARASI : 2008/486 Esas, 2010/255 Karar
SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargılama sırasında yaptırılan vergi incelemesinde M…C.., Abdi T.. T..L.., Y.. C.. ve İ.. Ö..isimli şahısların da 2006, 2007 ve 2008 yıllarında sanıktan faiz karşılığı ödünç para aldıklarını belirttikleri, bu husustaki evrakın Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının 19/01/2010 tarihli tefrik kararı uyarınca 2010/219 soruşturma numarasına kaydının yapıldığı, temyize konu dosyadaki iddianame tarihinin de 24/07/2008 olduğu gözetilerek, anılan soruşturma akıbetinin araştırılması, dava açılmış ise birleştirilmesi, bunun mümkün olmaması halinde ise onaylı örnekleri dosya içine alınarak dava konusu eylemler arasında irtibat bulunup bulunmadığı, suç ve dava tarihleri nazara alınarak hukuki kesinti olup olmadığı, suçların teselsül edip etmediği üzerinde durulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi,
5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,
Kabule göre de;
TCK’nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun, kazanç elde etmek amacıyla borç para verilmesiyle oluşacağı, bunu meslek haline getirmenin suçun unsurları içerisinde yer almadığı da gözetilerek, değişik zamanlarda ve farklı kişilere karşı tefecilik eylemini zincirleme olarak işleyen sanık hakkında TCK’nın 43. maddesi uygulanmamak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.