Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2013/2756 E. 2014/7595 K. 10.07.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2756
KARAR NO : 2014/7595
KARAR TARİHİ : 10.07.2014

Tebliğname No : 4 – 2011/45100
MAHKEMESİ : İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 14/07/2010
NUMARASI : 2009/61 Esas, 2010/188 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın, müşteki vekili olarak… Oto aleyhine açtığı tazminat davasının mahkemece reddi ve temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay ilgili dairesince kararın onanmasından sonra, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine başvuracağını söyleyerek müştekiden 700 TL almasına rağmen işlem yapmadığına ilişkin olarak dosya kapsamında soyut iddia dışında ücret ödendiğine dair belge veya tanık delilin bulunmadığı, bu yolun olağan iç hukuk yolu niteliğinde de olmadığı; ayrıca sanığın, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/30053 sayılı soruşturmasında katılanın müşteki sıfatıyla ifadesi sırasında hazır bulunmayarak görevini kötüye kullandığı iddiası ile ilgili olarak da, anılanın ifade esnasında “avukat istemediğini ve ifadesini kendisinin vermek istediğini” beyan etmesi karşısında bu iddialar nedeniyle görevini kötüye kullandığına ilişkin tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, müşteki vekili sıfatı ile takip ettiği İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/759 Esas sayılı dosyasında, 09/11/2005, 24/05/2006 ve 12/09/2006 tarihli duruşmalara mazeretsiz katılmayarak görev gereklerine aykırı hareket ettiği ve müştekinin mağduriyetine sebebiyet verdiği, bu suretle ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işlediği gözetilmeden yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.