YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/1121
KARAR NO : 2014/5085
KARAR TARİHİ : 07.05.2014

Tebliğname No : 4 – 2010/324816
MAHKEMESİ : İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 03/03/2010
NUMARASI : 2006/196 Esas, 2010/68 Karar
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
İddianame, olay tutanağı ve aşamalardaki tüm beyanlarda, sanıkla birlikte görevi yaptırmamak için direndikleri iddiasıyla haklarında kamu davası açılan ve mahkemece bu suçtan mahkumiyetlerine karar verilen M.. A.. ve H.. D..’in direnme suçunun unsuru olan cebir veya tehdit niteliğinde eylemlerinden bahsedilmediği halde suçun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin kabulüyle, sanık hakkında verilen cezadan TCK’nın 265/3. maddesine göre artırım yapılması,
Olayın gelişimi, sanığın polis memurlarınca kendisine vurulduğuna dair savunması ve dosya içerisinde bulunan doktor raporu içeriğine göre sanığın olay tarihi itibariyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmış olması da dikkate alınarak hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Suçun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edilmesine rağmen TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,
CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının c bendinde öngörülen zararın giderilmesi koşulunun yalnızca zarar suçları bakımından uygulama yeteneğinin bulunduğu ve görevi yaptırmamak için direnme suçunda ne şekilde maddi bir zararın meydana geldiği tartışılıp karar yerinde gösterilmeden, kayden sabıkasız olup, duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hali bulunmayan ve tekrar suç işlemeyeceği hususundaki olumlu kanaat nedeniyle cezası ertelenen sanık hakkında “kişiliği, hal ve davranışları, şikayetçilerin zararlarını gidermemiş olması” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle CMK’nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozmanın hükmü temyiz etmeyen diğer sanıklar M.. A.. ve H.. D..’e de CMUK’nın 325. maddesi gereğince TEŞMİLİNE, 07/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.