Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2013/345 E. 2014/4070 K. 10.04.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/345
KARAR NO : 2014/4070
KARAR TARİHİ : 10.04.2014

Tebliğname No : 5 – 2012/163564
MAHKEMESİ : Zile Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/05/2011
NUMARASI : 2011/132 Esas, 2011/308 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Zile D.. H..nde müdür olarak görev yapan sanık ile hakkında mahkumiyet kararı verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen Başhekim Ö.. O..’nun 2006 ve 2008 yıllarında gerçekleştirilen doğrudan alım ihalelerinde 4734 sayılı Kanunun 22/d, 22/f, 62/ı maddeleri ile Sağlık Bakanlığının 2004/37 sayılı genelgelerine aykırı işlemler tesis ederek Zile D.. H..nin 2.942,195 TL zarara uğratılmasına sebep olduklarından bahisle haklarında kamu davası açıldığı, Mahkemece hükme esas alınan 18/01/2011 günlü Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda eylemleri sonucunda kamu zararının oluştuğunun belirtildiği, dosya içerisinde bulunan Zile Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/185 dosya nolu dava dosyasında alınan ve Sayıştay emekli uzman denetçisi, Sağlık Bakanlığı Emekli Başmüfettişi ile bir Hukukçudan oluşan bilirkişi heyetince düzenlenen 16/05/2011 tarihli raporda ise sanıkların eylemi nedeniyle oluşan bir kamu zararının bulunmadığının bildirilmesi karşısında; Asliye Hukuk Mahkemesi dosyasının onaylı örneğinin getirtilmesinden; ayrıca dosya ve eklerinin konusunda uzman bilirkişi heyetine tevdii edilerek eylem nedeniyle kamu zararının oluşup oluşmadığı hususunda diğer raporlar arasındaki çelişkileri de giderecek şekilde rapor alınmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Yüklenen suçu bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda ve TCK’nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 43/1 ve 53/5. maddelerinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 10/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.