Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2013/20776 E. 2014/33918 K. 25.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/20776
KARAR NO : 2014/33918
KARAR TARİHİ : 25.11.2014

Tebliğname No : 4 – 2012/195967
MAHKEMESİ : Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/04/2012
NUMARASI : 2012/122 (E) ve 2012/682 (K)
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın, suça konu yapıyı 2000 yılında yaptığını ve o tarihte Çapak mahallesinin köy olarak geçmekte olduğunu savunması, 26.03.2012 tarihli bilirkişi raporunda da, dava konusu yerin 09.05.2014 tarihi itibarıyla heniz yapılmamış olduğunun belirtilmesi karşısında, TCK’nın 184. maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girmiş olması nedeniyle dava konusu yapı belediye tarafından yıkıldığından, kaçak yapının hangi tarihte bitirildiği hususunda kolluk araştırması yaptırılması, varsa elektrik, su, telefon aboneliklerinin hangi tarihte tesis edildiğinin araştırılması, binaya ilişkin numarataj belgesi ile emlak vergisi kayıtlarının getirtilip dosya içerisine konulması, gerekirse komşu binalarda oturanların tanık sıfatıyla dinlenilerek binanın yapım tarihinin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde tespit edilmesi ve TCK’nın 184/4. maddesinin “Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır.” hükmü uyarınca suça konu yer mücavir alanda ise anılan maddenin 1. fıkrasındaki imar kirliliğine neden olma suçunun oluşmayacağı gözetilerek anılan yerin suç tarihi itibarı ile mücavir alanda kalıp kalmadığı ya da özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılıp, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Kabule göre de;
Katılan vekilinin hükümden sonra sunduğu 11.10.2012 havale tarihli dilekçede, suça konu kaçak binanın belediye imar müdürlüğü tarafından 26.09.2012 tarihinde yıkıldığını belirtmesi ve buna ilişkin düzenlenen belgeyi ibraz etmesi karşısında, sanığın yıkıma dair istek ve iradesinin varlığı ile yıkım masrafını ödeyip ödemediği araştırılarak TCK’nın 184/5. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık M.. C..’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.