Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2013/1818 E. 2014/9478 K. 02.10.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/1818
KARAR NO : 2014/9478
KARAR TARİHİ : 02.10.2014

Tebliğname No : 5 – 2012/207131
MAHKEMESİ : Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 14/05/2012
NUMARASI : 2010/44 Esas, 2012/95 Karar
SUÇ : Zimmet, sahtecilik

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi:
Hazine vekilinin temyiz dilekçesi içeriğine göre sadece sahtecilik suçundan kurulan beraet hükmünü temyiz ettiği anlaşılmakla bu suçtan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan ve ihbar eden olmak dışında dosyada katılan sıfatı bulunmayan Hazinenin kamu davasına katılma ve kanun yoluna başvurma hakkının bulunmaması karşısında bu husustaki temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanığın zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığın savunmasında belirttiği ve dosyaya ibraz etmiş olduğu belgelere göre; Yapı ve Kredi Bankası Trabzon şubesince 26/12/2005 tarihinde kooperatif adına düzenlenen ve 26/12/2006 tarihinde bankaya iade edilen 11005000321 nolu, 8.500,00 TL tutarlı teminat mektubu karşılığının bankaya ödenip ödenmediğinin ilgili banka şubesinden sorularak buna göre hukuki durumunun ve varsa zimmet miktarının tespiti gerektiği gözetilmeden, ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporundaki teminat mektubu karşılığının Kooperatifçe ödenmiş olması durumunda, Yapı Kredi Bankasındaki hesaptan bu teminat mektubunun devri için 27/06/2006 tarihinde toplam 63,35 TL’nin ödenmemesi gerektiğine ilişkin değerlendirmeye neden itibar edildiği gerekçeleriyle gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
TCK’nın 53/1-d maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.