YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/776
KARAR NO : 2014/4530
KARAR TARİHİ : 22.04.2014

Tebliğname No : 5 – 2012/169008
MAHKEMESİ : İhsaniye Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 30/03/2012
NUMARASI : 2010/119 Esas, 2012/82 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma (iki kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yüklenen suçları bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda birden fazla işleyen ve eylemleri arasında hukuki, fiili kesinti bulunmayan sanıkların eylemlerinin zincirleme şekilde görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca fiillerinin neden bağımsız birer suç olarak kabul edildiği denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde tüm sanıklar hakkında iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,
Suç tarihinde adli sicil kaydı bulunmayan sanıkların kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, CMK’nın 231/6-c maddesinde düzenlenen “giderilmesi gereken zarar” kavramının, somut, belirlenebilir maddi zarar olduğu, buna karşın dava konusu edilen eylemler itibarıyla, katılanın giderilmesi gereken somut ve maddi zararının nasıl oluştuğu tartışılmadan “zararın giderilmediği” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kabule göre de;
Yüklenen suçların TCK’nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi
Kanuna aykırı, katılan vekilinin, sanık Ömer müdafiinin ve diğer sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.