YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2868
KARAR NO : 2014/6522
KARAR TARİHİ : 11.06.2014

Tebliğname No : 5 – 2012/206678
MAHKEMESİ : İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 10/05/2012
NUMARASI : 2010/194 Esas, 2012/96 Karar
SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2012 tarihli, 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararına göre 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin; sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı ve teşebbüs hükümlerinin uygulanması sırasında mahkemece takdir edilen indirim oranı dikkate alındığında, hükümden sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 87. maddesi ile TCK’nın 252. maddesinde yapılan değişikliklerin sanık lehine sonuç doğurmadığı kabul edilerek yapılan incelenmede;
Sanık hakkında aynı olaya ilişkin görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından açılan kamu davasının ayrılarak görevsizlik kararıyla asliye ceza mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla; bağlantı nedeniyle olanaklı ise her iki davanın birleştirilmesi aksi halde onaylı bir örneğinin dosya içerisine alınması, suçun niteliğinin belirlenmesi açısından sanık hakkında alkollü araç kullanmaktan yapılan işlem bulunup bulunmadığının araştırılarak evrakının getirtilip incelenmesi sanık savunması, savunma tanıklarının beyanları ile kamu tanıklarının anlatımları ve olay tutanakları içerikleri arasında çelişkiler bulunduğuda gözetilerek hangi beyan veya delile ne sebeple üstünlük tanınıp itibar edildiği denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilip tartışılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.