YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/1234
KARAR NO : 2014/33532
KARAR TARİHİ : 19.11.2014

Tebliğname No : 4 – 2012/165695
MAHKEMESİ : İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 22/12/2011
NUMARASI : 2011/42 (E) ve 2011/876 (K)
SUÇLAR : Tehdit, işyeri dokunulmazlığını ihlal, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-)TCK’nın 116/2. maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun konusunu, ancak açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutad olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinin oluşturacağı ve faaliyette olduğu saatler içinde müşteki Ö.. K..’nun yetkilisi olduğu iş yerinin bu yerler kapsamında bulunup bulunmadığı araştırılmadan ayrıca sanığın alacak meselesini konuşmak için suça konu yere girdikten sonra tartışmanın yaşandığı gözetilmeden TCK’nın 116/4. maddesi de uygulanarak yazılı şekilde karar verilmesi,
2-)Sanığın alacak meselesini konuşmak amacıyla yanında, hakkında tehditten dolayı dava açılmayan L. A.olmaksızın, müşteki Ö.. K..’nun yetkilisi olduğu iş yerine girmesi sonrasında tehdit cümleleri sarfetmesi karşısında, müştekinin çağrısı üzerine polislerin gelerek sanığı götürmek istemeleri üzerine dışarda bulunan L.A.’un da içeriye gelerek tehdit cümleleri sarfetmesi biçiminde gelişen olayda, sanığın ve Lokman Akbulut’un, ne şekilde birlikte tehdit kastıyla hareket ettikleri duraksamaya yer vermeksizin açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
3-)Sanığın, üzerine atılı başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçu nedeniyle yargılandığını ve cezasının infaz aşamasında olduğunu belirtmesi üzerine UYAP ortamında yapılan incelemede, aynı suçla ilgili olarak İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/1251 E. Sayılı dosyasında yargılama yapıldığı, sözkonusu dosya ile incelemeye konu dosyada suçun faili ve mağdurunun aynı olduğu, yargılama neticesinde sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve verilen hükmün Yargıtay 9. Ceza Dairesi’nin 09.09.2014 tarihli ilamıyla onandığı anlaşıldığından mükerrer yargılamaya mahal vermemek için bahse konu dava dosyası getirtilip incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık O.. A.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.