YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10386
KARAR NO : 2014/11595
KARAR TARİHİ : 27.10.2014
T.C.
MAHKEMESİ : İstanbul 9. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 19/06/2014
NUMARASI : 2014/59-2014/381
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde; Davalıların 01.01.2011 tarihli sözleşme ile aylık 3.000 TL bedelle kiracı olduğunu belirterek kira parasının 01.01.2014 ten itibaren 6.000 TL olarak belirlenmesine karar verilmesini istemiştir. Davalılar vekili, davalıların kira parasını % 10 oranında arttırarak 4.235 TL ye yükselttiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece isteme konu dönem itibarıyla kira parasının endeks uygulanmak suretiyle belirlenmesi gerektiği, endekse göre kiranın 4.050,97 TL olduğu, davalılarca bu miktardan daha fazla artış yapıldığı, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Hükme esas alınan 01.01.2011 tarihli sözleşme konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede artış şartı % 8 den az olmamak üzere İTO’nun belirlediği tefe-tüfe ortalamasına göre olacağı kararlaştırılmıştır. Kira parasının miktarına ilişkin olarak taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunup mahkemeye müracaat edildiğine ve kira parasının dava yoluyla tespiti istenildiğine göre, davalı taraf, artırılması istenilen veya karar verilebilecek miktarı ve bundan daha fazlasını ödese bile dava red edilmeyip kira bedelinin tespitine karar verilmelidir. Taraflar arasında hükmen tespit edilmiş ya da sözleşme ile kararlaştırılmış bir kira parası olmadığı için davacının yeni dönem kira parasının mahkemece tespiti ile hüküm altına alınmasını istemekte hukuki yararı vardır. Davalı tarafın tespit edilecek miktarı ödeyip ödemediği hususu, dava açılmasına sebep olup olmaması ve yargılama giderlerinden sorumluluğunun belirlenmesi yönünden sonuca etkilidir. O halde mahkemece davalı kiracıların kabul ettiği miktardan az olmamak üzere kira parasının tespitine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.