YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16937
KARAR NO : 2014/21818
KARAR TARİHİ : 01.12.2014

Mahkemesi : Samsun 1. İş Mahkemesi
Tarihi : 15/11/2013
Numarası : 2011/450-2013/626

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, davalı işyerinde servis şoförü olarak çalıştığını, yaptıkları fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ücretlerinin ödenmediğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.
Davalı, davacının tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, fazla mesai yaptığı ve nöbet usulü ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile taraflar yönünden avukatlık ücretine karar verilmiştir.
Takdiri indirim nedeniyle reddedilen kısım yönünden davalı yararına avukatlık ücretine karar verilip verilemeyeceği konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Gerek yasal, gerekse hakkaniyet ve takdiri indirimler nedeniyle davanın kısmen kabul edilmesi halinde, indirimden dolayı reddedilen kısım yönünden davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilip edilmeyeceği önem kazanmaktadır. Davanın açıldığı veya ıslah yoluyla dava konusunun artırıldığı aşamada, mahkemece ne oranda ve miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenememektedir. 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirimler nedeniyle ve fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden indirim yapılması durumunda reddine karar verilen miktar bakımından kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemez. Bu itibarla 743 sayılı Borçlar Kanununun 43 (TBK’nun 51.) 44 (TBK’nun 52.), 161/son (TBK’nun 182/f) ve 325/son (TBK’nun 408.) maddelerinin uygulanmasında avukatlık ücretine karar verilmemesi gerekmektedir.
Somut olayda, mahkemece davacının talepleri sadece fazla mesai alacağı yönünden takdiri indirim nedeniyle reddedilmiş olup bu yönüyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmemesi gerekirken yazılı şekilde davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalı O.. R.. harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.