Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2014/10045 E. 2014/21943 K. 03.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10045
KARAR NO : 2014/21943
KARAR TARİHİ : 03.12.2014

Mahkemesi : Çaycuma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
(İş Mahkemesi Sıfatıyla)
Tarihi : 09/12/2013
Numarası : 2010/438-2013/839

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılardan K.. B.. vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalı K.. B..’nün aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, davalıların benzin istasyonunda pompacı olarak çalıştığını, işyerinin kapanması nedeniyle iş akdinin sona erdirildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.
Davalılar davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını ve husumet itirazlarının olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmişlerdir.
Mahkemece, davacının haklı nedenle iş akdinin feshedildiğinin davalı tarafça ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Fazla mesai süresinin belirlenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacının pompacı olarak 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme esasına göre ayda 15 gün çalıştığı ve bu süre içinde fiilen 14 saat çalışmanın kabulü ile günlük 11 saati aşan 3 saat çalışmanın fazla mesai olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak bilirkişi tarafından hesaplama yapılırken 15×3=45 saat yerine 15×3=60 saat fazla mesai hesabı yapılması hatalı görüldüğünden bu raporun hükme esas alınması isabetsiz olup bozma nedenidir.
O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalı K.. B..’ne iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.