YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12563
KARAR NO : 2014/21301
KARAR TARİHİ : 20.11.2014

Mahkemesi : Kozan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
(İş Mahkemesi Sıfatıyla)
Tarihi : 05/05/2014
Numarası : 2013/488-2014/370

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Davalının temyiz itirazları yönünden;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedeni bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re’sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin bozma isteğinin reddine,
2-Davacının temyiz itirazlarına gelince; dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
3-Dava, iş aktinin davacı işçi tarafından Dinar’a gönderilmek istenmesi ve fazla mesai ücretinin ödenmemesi nedeniyle feshedildiği iddiasına dayalı kıdem tazminatı ile fazla mesai ve bayram tatili ücreti istemine ilişkindir.
Mahkemece davacının taleplerinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davacı tanıkları davacının normal mesai saatleri olan 08.00-18.00 dışında mesaiye kaldığını belirtip farklı süreler bildirmişlerdir. Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda sadece davacının normal mesai saatleri olan 08.00-18.00 saatleri arasındaki çalışması üzerinden haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilip fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa davacı tanıkları davacının mesai dışında sürekli mesaiye kaldığını da belirtmişlerdir.Şu durumda, davacının fazla çaışma süresi haftalık 9 saatin üzerinde olup davacı tanıklarının bu yöndeki beyanlarının değerlendirilmesi için yeniden bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekir.
Anılan yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
4-Davacı dava dilekçesinde kıdem tazminatına aktin feshi tarihinden, ücret alacaklarına ise dava tarihinden en yüksek banka faizi yürütülmesini istemiştir. Mahkemece davacının talebi gözetilmeden kıdem tazminatına dava tarihinden faiz yürütülmesine; ücret alacaklarına ise yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Oysa kıdem tazminatına talep bulunduğundan iş aktinin feshi tarihinden itibaren faiz yürütülmesine; fazla mesai ve genel tatil ücretleri yönünden yine davacının talebi de bulunduğundan 4857 sayılı İş Kanunu’nun 34. maddesi uyarınca bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi yürütülmesine karar verilmelidir.
Mahkemenin bu yönü gözetmeden verdiği karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.