YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14139
KARAR NO : 2014/20658
KARAR TARİHİ : 11.11.2014

Mahkemesi : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi
Tarihi : 26/06/2014
Numarası : 2014/158-2014/444

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 21.11.2013 tarihli ilamı ile özetle,”…Somut olayda davacının hizmet tespitine ilişkin olarak açtığı Şanlıurfa 1. İş Mahkemesinin 2012/1110 Esas nosuna kayıtlı dosyası Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 2013/4753 Esasında temyiz inceleme sırasını beklemektedir. Bu dosyanın sonucu bu davada dava konusu edilen tüm alacakları doğrudan etkileyecektir. Mahkemece bu davanın sonucu bekletici mesele yapılarak çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken davanın sonucu beklenmeksizin sonuca gidilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmuştur.
Mahkeme bozma kararına uymuş, hizmet tespit davasının kesinleşmesini bekledikten sonra bozma önçcesi toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hesaplamalara esas ücret ihtiflaflıdır.
Davacı vekili davacı dilekçesinde davacının şehirlerarası otobüs şoförü olarak çalıştığını, sefer başına ücret aldığını belirttikten sonra ayda 9 sefer yapıp sefer başına 100TL aldığını ileri sürürerek sefer sayısı ve sefer başına ücret bakımından kendisini bağlamıştır. 6100 sayılı HMK’nun 26.maddesi uyarınca talebin aşılması mümkün değildir. Hal böyle iken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ayda 12 sefer yaptığının kabul edilmesi ve buna göre hesaplamaya esas ücretin belirlenmesi hatalı olmuştur.
O halde davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz olunan karanın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 11/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.