YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14704
KARAR NO : 2014/20894
KARAR TARİHİ : 13.11.2014

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi
Tarihi : 24/06/2014
Numarası : 2013/1058-2014/503

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı, mevsimlik işçi olarak çalıştırılmasına rağmen 2002, 2003 ve 2004 yıllarındaki çalışmalarının mevsimlik işçi olarak değerlendirilemeyeceğini, yıllık ücretli izne hak kazandığını, iş yerinde uygulanan TİS hükümleri gereği, işçinin yıllık ücretli izin süresinin 30 gün olmakla, fesih anında karşılığı olmayan 90 günlük izin karşılığının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davacının iş yerinde mevsimlik işçi olarak çalıştığını bir yıldan az süren mevsimlik işlerde davacının 53/1 madde gereği yıllık ücretli izin hakkından yararlanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının kullandırılmayan yıllık izinleri açısından bilirkişi raporu ve ıslah talebi doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
6100 sayılı HMK’nun 26. maddesinde hâkimin, tarafların talepleriyle bağlı olduğu, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği belirtilmiştir.
Somut olayda, davacı dava dilekçesinde açıkça 2002, 2003 ve 2004 yıllarına ait 90 günlük yıllık izin ücretini talep ettiği halde mahkemece HMK’nun 26. Maddesine aykırı bir biçimde talep aşılarak 150 günlük yıllık izin ücreti alacağı olduğunun kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.