Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2014/14303 E. 2014/20965 K. 17.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14303
KARAR NO : 2014/20965
KARAR TARİHİ : 17.11.2014

Mahkemesi : Amasya İş Mahkemesi
Tarihi : 03/06/2014
Numarası : 2013/249-2014/309

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı M.. B.. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı M.. B..nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, davalı işyerinde alay sorumlusu (personel şefi) olarak çalışırken iş akdini haklı nedenle sonlandırdığından bahisle kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı şirket, davacının iş akdinin kendi isteği ile ayrılması nedeniyle sona erdiğini kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını, davalı bakanlık ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini talep etmişlerdir.
Mahkemece, davacının iş akdini fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacının kıdem tazminatına esas çalışma süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacı davalı Bakanlığa bağlı işyerinde 09.08.2004–31,03.2011 tarihleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Bilirkişi tarafından bu tarihler arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak davacının hizmet cetvelinin incelenmesinde; 19.09.2005-17.08.2006 ile 15.9.2006–22.07.2008 tarihleri arasında yaklaşık 2 yıl 9 ay hiç çalışma bildirimi olmadığı görülmektedir. Mahkemece bu kesintinin nedeni ne tanıklardan ne de davacıdan sorulmuştur. Davacının kesintilere sebep olan işten ayrılmalarının kıdem tazminatını hak edecek bir şekilde olup olmadığı da belirlenmemiştir. Bu nedenle davacının, bu dönem işyerinde fiili çalışmasının olup olmadığı; eğer yoksa bu iki dönem halindeki kesintinin sebebi kendisinden sorularak tespit edilmeli ve davacının her iki ayrılışında da kıdem tazminatını hak eder bir şekilde ayrıldığının anlaşılması halinde, bu süre kıdem süresinden düşülerek yeniden kıdem tazminatı ve yıllık izin hesabı yapılmalıdır.
O halde davalı Bakanlık vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.