Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/19198 E. , 2020/5346 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2016/19198
Karar No : 2020/5346
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : …Vergi Dairesi Başkanlığı
(…Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …KARŞI TARAF (DAVACI) : Tasfiye Halinde …Motorlu Araçlar İnşaat ve
Kiralama Sanayi Dış Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU : …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…kararının temyizen incelenerek kabule ilişkin hüküm fıkrasının davalı idarece bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, 2012 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle 2012/1-3,4-6,7-9,10-12 dönemleri için re’sen tarh edilen geçici vergiler ve kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; mahsup süresi geçtikten sonra tarh edilen geçici vergi asıllarında hukuka uyarlık; dava konusu vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin hesaplanmasına matrah teşkil eden …tarih ve …sayılı vergi inceleme raporuna istinaden, 2012 yılına ilişkin olarak re’sen yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı …. Vergi Mahkemesinin E:…sayılı dosyasında açılan davada, 18/03/2016 tarih ve K:2016/448 sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmesi nedeniyle, aynı gerekçeyle hesaplanan geçici vergilere bağlı olarak kesilen vergi ziyaı cezalarının 723.204,68 TL matrah farkından kaynaklanan kısmında hukuka uyarlık, 118.644,07 TL matrah farkından kaynaklanan kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı tespit edilen davacı adına tesis edilen işlemlerin yasal ve yerinde olduğu, temyize konu kararın aleyhe olan hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Davalı idare tarafından Vergi Mahkemesi kararının geçici vergi asıllarına ilişkin kısmına yönelik olarak temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın buna ilişkin kısmının bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir.
Davalı idarenin diğer temyiz istemine gelince;
Dava konusu vergi ziyaı cezalarının matrahın hesaplanması yönünden bağlı olduğu ve davacı adına 2012 yılı için re’sen tarh edilen kurumlar vergisi ile bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının 723.204,68 TL matrah farkına isabet eden cezalı tarhiyata ilişkin kısmı, Danıştay Dördüncü Dairesinin 08/12/2020 tarih ve E:2016/13648, K:2020/5344 sayılı kararıyla bozulduğundan, söz konusu matrah farkı üzerinden hesaplanan vergi ziyaı cezaları hakkında, anılan bozma kararı üzerine oluşan hukuki durum dikkate alınarak yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen kabul, kısmen reddine,
2. Temyize konu …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının geçici vergi asıllarına ilişkin kısmının oyçokluğuyla ONANMASINA,
3. Mahkeme kararının 723.204,68 TL matrah farkı üzerinden hesaplanan vergi ziyaı cezalarına ilişkin kısmının oybirliğiyle BOZULMASINA,
4. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş (15) gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 08/12/2020 tarihinde karar verildi.
(X) KARŞI OY :
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasında; yapılan incelemeler sonucunda, geçmiş döneme ait geçici verginin %10’u aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için re’sen veya ikmalen geçici verginin tarh edileceği, mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği, ancak gecikme faizi ve geçici vergiye bağlı kesilen cezanın tahsil edileceği hükme bağlanmıştır.
Olayda, dava konusu ihbarnamelerde geçici vergi miktarı gösterilmiş ise de, geçici verginin aslının aranmayacağının belirtilmesi karşısında vergi miktarının kesilecek vergi ziyaı cezasının tutarının belirlenmesine yönelik olduğu anlaşılmaktadır.
Şu halde, aslı aranmayacağı hem kanunun ilgili maddesi gereği olması ve hem de idarece tanzim olunan ihbarnamelerde geçici verginin aslının aranmayacağının açıkça belirtilmesi nedeniyle, kararın geçici vergi asıllarının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının da hukuki sonuç doğurmasına imkan bulunmamaktadır.
Bu durumda, ihtilafın “geçici vergi asıllarına ilişkin kısım yönünden incelenmeksizin reddine” karar verilmesi gerekirken aksi yöndeki mahkeme kararının belirtilen gerekçeyle bozulması gerektiği görüşüyle, geçici vergi asıllarının onanmasına ilişkin Dairemiz kararına katılmıyoruz.