YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16779
KARAR NO : 2014/22306
KARAR TARİHİ : 09.12.2014

Mahkemesi : İstanbul 4. İş Mahkemesi
Tarihi : 22/05/2014
Numarası : 2013/405-2014/154

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı iihtilaflıdır.
Davacı vekili, davacının 01.04.1973 – 28.04.2008 tarihleri arasında davalı bankada çalıştığını, haksız olarak işten çıkarıldığını, işe iade davası açtığını, mahkemece davanın kabulü ile davacının işe iadesine dair verilen kararın Yargıtay’ca onandığını haklarının ödenmesi için yaptığı başvurunun sonuçsuz kaldığını iddia ederek fark kıdem ve fark ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücreti, işe başlatmama tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine davacı temyizi bakımından Dairemizin 29.05.2013 tarihli ilamı ile özetle, “…Davacı 01.04.1973 tarihinde işe girmiş 02.03.1981 tarihinde askerlik nedeniyle işten ayrılmış, kıdem tazminatı ödenmek suretiyle bu dönem tasfiye edilmiştir. 03.07.1981 tarihinde askerlik dönüşü işe başlamış 21.05.1998 tarihinde emekli olmuş kendisine kıdem tazminatı ödenmiş, ancak 01.06.1998 tarihinde 8 gün sonra tekrar işe başlamıştır. Emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı tarihle yeniden işe başladığı tarih arasındaki süre çok kısa olup iş akdinin devam ettiği kabul edilmeli, kıdem tazminatı 03.07.1981-28.04.2008 tarihleri arasındaki çalışma süresine göre hesaplanarak emeklilik nedeniyle net olarak ödenen kıdem tazminatına yasal faiz yürütülmek suretiyle hak ettiği alacaktan mahsup edilerek hüküm altına alınacak kıdem tazminatı alacağı miktarı bulunmalıdır. Mahkemece hatalı değerlendirme sonucu 01.06.1998-28.4.2008 tarihleri arasındaki dönem gözetilerek kıdem tazminatı alacağının belirlenmiş olması bozma nedenidir.” gerekçesi ile bozulmuştur.
Mahkeme bozma kararına uymuş, ek hesap raporu aldıktan sonra davanın kabulüne karar vermiştir.
Davacı vekili davaya konu ettiği kıdem ve ihbar tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin miktarını 07.03.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile arttırmıştır.
Mahkeme tarafından “.. Bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün değil ise de davacının miktar arttırımına ilişkin dilekçesinin HMK.’nun anlamında ıslah niteliğinde olmaması ve emsal yargıtay kararlarına göre ek dava mahiyetinde olması “ gerekçesi ile bozma sonrası ıslaha itibar edilmiş ise de, davacının ıslah talebinde sadece nispi peşin harcı yatırması, başvuru harcı yatırmaması nedeni ile bunun ek dava olarak kabulü mümkün değildir. Davanın mülga 1086 sayılı Yasa döneminde açılması sebebi ile belirsiz alacak davasına dönüşmesi de mümkün olmadığından bozma sonrası yapılan ıslaha itibar edilmesi hatalı olmuştur.
O halde davalı vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz olunan karanın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.