YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/26348
KARAR NO : 2014/23574
KARAR TARİHİ : 08.07.2014
MAHKEMESİ : KUYUCAK ASLİYE HUKUK İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 24/04/2012
NUMARASI : 2009/151-2012/142
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile sosyal yardım alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı, 15.08.1995 – 14.09.1999 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmıştır. Dava 20.06.2009 tarihinde açılmıştır. Davacı kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil, yıllık ücretli izin, hafta tatili, ikramiye ve sosyal yardım alacakları talebinde bulunmuştur. Davalı cevap dilekçesinde zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Hem mülga 818 sayılı Borçlar Kanunun 126/3, hem de 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Borçlar Kanunun 147/1 maddesine göre işçi ücretlerine ilişkin davalar 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Her ne kadar 6098 sayılı Borçlar Kanunun 147/1 maddesinde yıllık ücretli izin alacağı sayılmamış ise de ıslah tarihinde geçerli olan 818 sayılı Borçlar kanunu uyarınca yıllık ücretli izin alacağı 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Mahkemece hüküm altına alınan fazla çalışma, hafta tatili, sosyal yardım ve ikramiye alacakları hakkın doğum tarihinden yıllık izin alacağı ise iş sözleşmesi sona erdiği tarihten itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. Dava tarihi itibariyle davacının fazla çalışma, yıllık ücretli izin, hafta tatili, ikramiye ve sosyal yardım alacakları zamanaşımına uğradığından bu taleplerin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.