YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/7651
KARAR NO : 2014/10445
KARAR TARİHİ : 03.06.2014

MAHKEMESİ : İZMİR 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 18/10/2011
NUMARASI : 2011/839-2011/116

Taraflar arasında görülen davada İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.10.2011 tarih ve 2011/839-2011/116 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalılardan şirket ve M.. S.. B.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.02.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan A..H.. Gıda Teks. San. Dış Tic. Ltd. Şti. ve M.. S.. B.. vekili Av. H.. U.. ve davacı vekili Av. O.. T.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalılardan A.. P..’in müvekkili ile iş yapmak konusunda anlaştığını, 90.000,00 USD parayı kuracakları işe yatırması için ikna ettiğini ve karşılığında bir çek verdiğini, söz konusu çekin davalı A.. Gıda Tekstil Dış Tic. Ltd. Şti’ye ait olduğunu, çekin bankaya ibrazında karşılığının bulunmadığının tespit edildiğini, çekin tahsiline ilişkin icra takibinde bulunduğunu, yapılan icra takibine haksız itiraz edildiğini, müvekkilinin diğer davalılar hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, halen soruşturmanın devam ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline takibin devamına, 95.670,00 USD’nin %5,5 ticari döviz faiziyle birlikte tahsiline ve %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılardan A.. Gıda Tekstil Dış Tic. Ltd. Şti, A.. B.., M.. S.. Birlik ve M.. B.. vekili, müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, davacıların hukuki yararlarının bulunmadığını, icra inkar tazminatı istenemeyeceğini, müvekkilerinin bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiş ve kötü niyet tazminatının tahsilini talep etmiştir.
Davalılardan A.. P..’in vekili, müvekkilinin dava konusu çeki imzaladığının doğru olduğunu, bu çekin teminat nitelikli bir çek olup davacının yatırım ortaklığına girmesinin karşılığında verildiğini, davacının şirkete borç para vermediğini, davacının çeke karşılıksız kaşesi vurdurduğunu, A..H.. Gıda Ltd. Şti’nin 1999 yılından beri süt tozu ithali ile ilgili işler yaptığını, müvekkilinin resmen ortağı olmadığı ancak fiilen ortağı olduğu bu şirketi fiilen yönettiğini, şirket ortağı olmadığı halde diğer şirket ortak ve yöneticilerinin muvafakati ile çekleri imzaladığını ve muhataplarına verdiğini, bu çeklerin ödendiği vekaletsiz iş görme yükümlerine göre şirketi ilzam eden işleri gerçekleştirdiğini davacının da bu işe katılmak için 90.000,00 USD ile bu işe girdiğini bu para karşılığında çek verildiğini, müvekkilinin şahsi sorumluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalılardan şirket yetkili temsilcisi olan M.. S.. B..’in, davalı A.. P..’in şirket adına küçük meblağlı da olsa çek düzenlemesini kabul ettiği, düzenlenen çeklerin şirket adına ödenmesine icazet verdiği, bu halde A.. P..’in şirket adına hareket eden ticari mümessil sıfatına sahip olup, zımni olarak kendisine bu konuda BK’nın 449 ve devamı maddelerine göre yetki verildiği, yetkinin sınırlandığının üçüncü kişilere bildirilmediği, çek düzenlemesinde davalı A.. P..’in şirket yetkili ticari mümessili olarak işlem yaptığının kabul edildiği, davaya alacak davası olarak devam edildiği, davalı A.. P..’in icra takibine konu çeki düzenleyerek davacıya verdiği, çek bedelini şirket ve ortakları adına aldığı, davalı şirket yetkili ticari mümessili olan A.. P.. gerek bu sıfatıyla, gerekse şirket temsil eden sıfatıyla ve diğer ortak M.. S.. B..’in de sebepsiz zenginleşmiş olması nedeniyle sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın davalılardan M..S.. B.., A.. P.. ve A.. H.. Gıda Tekstil Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar hakkındaki davanın ise reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ile davalılardan şirket ve M.. S.. vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava tarihi 19.09.2003 tarihi olup karar başlığındaki yazılı dava tarihinin maddi hataya dayalı olarak yazıldığının anlaşılmasına ve mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davalılardan M.. S.. vekilinin tüm, davacı vekilin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Ancak, hüküm tarihinde geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3. maddesinde, müteselsil sorumlular aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olanlar lehine tek avukatlık ücreti hükmolunacağının öngörülmesine karşın, mahkemece anılan hükme aykırı olarak davanın kısmi ve tam reddi sonucu davacı aleyhine yazılı şekilde ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.
3-Öte yandan, davalılardan M.. S.. B.., A..B.. ile birlikte aleyhine hüküm kurulan davalı şirketin yargılama sırasında ticaret sicilinden terkin edildiği dosyaya sunulan ticaret sicili kayıtlarından anlaşılmakta olup, mahkemece,davacı tarafa anılan şirketin 6102 Yasa’nın 547. maddesi gereğince yeniden tescili (ihyası) için süre verilmesi ve yeniden tescilinden sonra davaya devam edilerek bir karar verilmesi gerekirken, terkin edilen şirket aleyhine yazılı şekilde hüküm kurulması da keza doğru görülmemiş, hükmün re’sen bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan M.. S.. vekilinin tüm, davacı vekilin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına,(3)numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re’sen BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan M.. S.. B..’ten alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.