YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/16917
KARAR NO : 2014/10976
KARAR TARİHİ : 16.10.2014
Tebliğname No : 10 – 2010/248956
Mahkeme : KARABÜK Sulh Ceza Mahkemesi
Hüküm Tarihi- Numarası : 18.02.2010 – 2009/146 esas ve 2010/184 karar
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Kullanmak için esrar almak ve gezmek amacıyla Karabük’ten Ankara’ya gittiği ve alacağı esrarı dönüşte Karabük’e getireceği bilgisinin alınması üzerine, Ankara’dan döndüğü sırada Karabük otogarında kolluk tarafından durdurulan sanıkta 17 parça halinde net 16,48 gram esrar ele geçirilmiş ise de, sanığın Ankara’ya kız arkadaşı ile görüşmek için gidip, kullanmak için sokak satıcılarından 21 parça halinde esrar aldığı, dört parçasını orada içtikten sonra, kalan 17 parçalık kısmını ikamet ettiği Karabük’e içmek için getirdiğine ilişkin savunmaları ile suç konusu esrarın miktarı, ele geçiriliş biçimi, ele geçirildiği yer ve zaman ile esrarın sanık tarafından bulunduruluş amacına ilişkin olarak kolluk tarafından alınan bilgilerin uyumlu oluşu karşısında; sanığın suç konusu esrarı kullanmak amacıyla bulundurduğunun tartışmayı gerektirmeyecek kadar açık olması nedeniyle, sanığın eyleminin satmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu ve bu nedenle mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerektiği yönündeki ( 1) no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;
a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK’nın 191. maddesi ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,
b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK’nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”
Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.