YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12158
KARAR NO : 2014/18775
KARAR TARİHİ : 02.12.2014
MAHKEMESİ : ORHANGAZİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
(TÜKETİCİ MAHKEMESİ SIFATIYLA)
TARİHİ : 20/12/2013
NUMARASI : 2011/617-2013/681
Taraflar arasında görülen davada Orhangazi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/12/2013 tarih ve 2011/617-2013/681 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin internet ortamında bulduğu bir aracı satın almak için dava dışı yabancı uyruklu kişiyle mesajlaştığını, bu kişinin Londra’da olduğunu, araç satışı için Türkiye’ye gelmesi için müvekkiline güvenmesi gerektiğini, bu nedenle müvekkilinin tanıdığı bir kişi hesabına W. U. aracılığıyla para göndermesini istediğini, bunun üzerine müvekkilinin W..U.. Şti’nin acentesi olan davalı banka şubesi kanalıyla eşi adına Londra’da ödenmek üzere 8.500 USD gönderdiğini, eşinin İngiltere’ye hiç gitmemiş olmasına rağmen bu paranın W.. U. Şti. tarafından ödenmiş olduğunu ileri sürerek, 8.500,00 USD’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, husumet, görev itirazlarında bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı tarafından imzalanmış Payment Query Form’da belirtildiği üzere davacının havalelere ait MTCN’leri ve diğer havale unsurlarını hiç tanımadığı üçüncü kişilerle paylaştığının görüldüğünü, zararın meydana gelmesinde davacının ağır kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaya konu paranın davacının eşine 11.10.2010 tarihinde iki parça halinde havale edildiği, Western Union Şirketi’nin havaleyi üçüncü bir kişiye ödediği, davalının acente sıfatıyla ayıplı hizmet sebebiyle davacıya karşı sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 8.400 USD’nin tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava, havale göndericisinin gönderdiği paranın havale alıcısı dışında üçüncü kişiye ödenmesi nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, tüketici mahkemesi sıfatıyla davaya bakılarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Dava tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı TTK’nın 4/1 fıkrasının 6. bendi uyarınca, bankalar ve ödünç para verme işleri kanunlarında tanzim olunan hususlardan doğan hukuk davaları mutlak ticari davalardan olup dava; dava tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 23. maddesinde düzenlenen ve tüketici mahkemelerinin görevinde bulunan davalardan değildir. 6762 sayılı TTK’nın 5. maddesi uyarınca, bu davalarda görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesi olup, ticaret mahkemesinin bulunmadığı yerler bakımından ise asliye hukuk mahkemesidir. Bu durumda, davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
2-Bozma sebep ve şekline göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.