YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10996
KARAR NO : 2014/17423
KARAR TARİHİ : 12.11.2014
MAHKEMESİ : HENDEK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
(TÜKETİCİ MAHKEMESİ SIFATIYLA)
TARİHİ : 23/10/2013
NUMARASI : 2013/139-2013/498
Taraflar arasında görülen davada Hendek Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/10/2013 tarih ve 2013/139-2013/498 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, 07/04/2012 tarihinde İstanbul-Japonya seferi için almış olduğu bileti 1 yıl içinde kullanmak maksadıyla açığa aldırdığını, daha sonra işleri ile ilgili sebeplerden dolayı gidemeyeceğini beyan edip biletinin iptalini ve bedelinin iadesi hususunda davalı şirketten talepte bulunduğunu, talebinin reddedildiğini ileri sürerek, bilet ücreti olan 12.417,65 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, görevli mahkemenin Ticaret Mahkemesi olduğunu, zira taşıma işinin ticari iş olduğunu, ayrıca bilet kuralları gereği biletlerin iade ve değiştirme koşullarının farklılık gösterdiğini, yolcuya acentesi ile irtibata geçilmesi bildirildiği halde davacının müvekkilinden talepte bulunması üzerine bilet kuralları ile ilgili her türlü bilgi alabileceği web sayfasına yönlendirildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının tüketici olması nedeniyle davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılacağı, davacının davalı yetkili acentesinden İstanbul-Japonya arası uçuş bileti aldığı, biletin iptali talebinin reddedildiği, red işleminin haksız olduğu, davacının bilet bedeli kadar tazminata hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava, 6102 sayılı TTK’nın 856 vd. maddelerinde düzenlenen taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, tüketici mahkemesi sıfatıyla davaya bakılarak karar verilmiş ise de, taşıma sözleşmesi TTK’da düzenlenmiş olup, TTK’nın 4. maddesine göre mutlak ticari dava niteliğinde olmakla dava, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 23. maddesinde düzenlenen ve Tüketici Mahkemelerinin görevinde bulunan davalardan değildir. Ayrıca, görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese de yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Bu nedenle, davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin esasa yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin esasa yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.