YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7456
KARAR NO : 2014/2478
KARAR TARİHİ : 04.02.2014

Tebliğname no : 12 – 2012/21313
Mahkemesi : İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi
Tarihi : 13.09.2011
Numarası : 2011/230-2011/420
Suç : Taksirle yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın; bilinçli taksirli eylemiyle kazaya neden olduğu, hakkında taksirle yaralama suçundan tayin edilen temel cezanın, TCK’nın 22/3. maddesi gereğince artırılması gerektiği gözetilmeden, aynı maddenin yollama hükmü olarak kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın idaresindeki otomobille 219 promil alkollü vaziyette seyrederken, önünde aynı yönde giden araca arkadan çarparak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda, sanığa atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu ile taksirle yaralama suçlarının oluştuğu, ancak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanan mağdurların sanıktan şikayetçi olmadıklarına ilişkin kollukta alınan beyanlarının, duruşmada sanığa okunduğu, sanığın buna açıkça karşı çıkmadığı ve takdiri mahkemeye bıraktığı anlaşılmakla, taksirle yaralama suçundan açılan davanın, TCK’nın 89/5, 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Adli sicil kaydından daha önceden hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanığa trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hükmedilen 25 gün hapis cezasının, TCK’nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğunun nazara alınmaması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.