YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/15118
KARAR NO : 2014/5749
KARAR TARİHİ : 07.03.2014
Tebliğname no : 12 – 2012/150406
Mahkemesi : Salıpazarı(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi
Tarihi : 21/03/2012
Numarası : 2011/37 – 2012/17
Suç : Taksirle öldürme
Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Babasının kendisi 3 aylık iken vefatı ve annesinin de baba evine dönüp sonrasında tekrar evlenmesi nedeniyle bakımının anneannesi ve dedesi tarafından üstlenildiği dönemde, anneannesi ve dedesinin vefatından sonra da son 2 yıldır amcası olan sanığın yanında kalan ve o aile içinde büyüyen ölenin, olay tarihinde tanık beyanları ve 22.12.2010 tarihli olay yeri inceleme raporunda belirtildiği üzere, yaşadığı sanık amcasına ait kırsal bölgedeki -fiziki olarak da küçük olduğu anlaşılan- evin girişe göre sol odasında duvarda asılı duran sanığa ait tek kırma av tüfeğini aldıktan sonra, evin mutfak kısmındaki kütüklük tabir edilen fişek kabı içerisinden aldığı fişeği yerleştirdiği av tüfeğini intihar etmek amacıyla çene altına yerleştirip tetiği çekerek ateşlemesi suretiyle beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması nedeniyle öldüğü olayda, ölenin olay tarihi itibariyle farik ve mümeyyizlik yaşı olan 15 yaşında olması, akıl hastalığı veya zayıflığı olduğu yolunda bir iddia bulunmaması ve ölüm olayının taksirli bir eylem sonucu değil, ölenin intihar amaçlı eylemi sonucu gerçekleştiğinin anlaşılması ve uzun yıllardır yaşadığı evde bulunan tüfeğin ve fişeklerin yerini kolaylıkla bulabilecek durumda olması karşısında, sanığın yeğeni olan ölenin intiharını engelleyecek bir tedbir alma imkanı bulunmadığı, bu itibarla sanığa atfedilecek bir kusur bulunmadığı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.