YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12822
KARAR NO : 2015/15768
KARAR TARİHİ : 03.11.2015

Tebliğname No : 5 – 2012/293634
MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 09/10/2012
NUMARASI : 2012/559 Esas, 2012/1532 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Olay tarihinde Afyonkarahisar Emniyet Müdürlüğü Sosyal Hizmetler Şube Müdürü olarak görev yapan sanığın; aynı birimde polis memuru olarak çalışan katılan hakkında düzenlediği 10/05/2011 tarihli Emniyet Personeli İzleme Formuna katılan hakkında “yeterli kanaate varılamamıştır.” şeklinde şerh düşmesi üzerine katılanın doktor kontrolüne gönderilerek silahına geçici şekilde el konulduğu ve bu suretle katılanın mağduriyetine neden olunduğu kabul olunmuş ise de;
Dava konusu forma sanık tarafından yazılan tespitlerin olay tarihi itibariyle gerçek olup olmadığının; katılanla aynı birimde aynı tarihlerde çalışan diğer kişilerin tanık olarak dinlenmeleri ve katılan hakkında olay tarihinden önce düzenlenmiş olan doktor raporları Sağlık İşleri Daire Başkanlığından getirtilip gerektiğinde bilirkişi raporu alınması suretiyle araştırılması, katılanın silahına, Emniyet Teşkilatı Sağlık Şartları Yönetmeliğinin 23. maddesine göre geçici olarak el konulmasına ve daha sonra kendisine iade edilmesine ilişkin belgeler getirtilip, sanık tarafından düzenlenen formun, el koyma işleminin uygulanabilmesi için tek başına yeterli olup olmadığı üzerinde durulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK’nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 03/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.