YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/19276
KARAR NO : 2015/45276
KARAR TARİHİ : 10.11.2015

Tebliğname No : 2 – 2013/142260
MAHKEMESİ : Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 25/01/2012
NUMARASI : 2011/198 (E) ve 2012/16 (K)
SUÇ : Yağma suçunun vasfındaki değişiklik nedeniyle hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Oluş ve dosya kapsamına göre, katılanın alınan ifadesinde, “Karpuz-kavun yüklü arabasını saat 13.00 sıralarında gölge olan ara bir sokağa yanına da 9-10 yaşlarında olan kızını bıraktığını, döndüğünde kızının kendisini dövdüklerini ve arabanın çalındığını söylediğini, sanıklardan şikayetçi olduğunu, kavun ve karpuzunun bir kısmının zarar gördüğünü, arabaya da masraf yaptığını, 400 TL zararının bulunduğunu, zararının giderilmediği için sanıktan şikayetçi olduğunu, davaya katılmak istediğini,”

Mağdur Gülistan’ın; “Olay tarihinde babasına ait at arabasının yanında 11 yaşındaki ablasının, 13 yaşındaki ağabeyi ile birlikte iken, huzurda görülen sanığın geldiğini, at arabasını aldıklarını, ayağına tekme attığını, kendisinin de ağladığını, bu şekilde darp ettiğini, ayrıca sanıkların 50.- kuruş para verip bakkala gitmesini söylediklerini, döndüğünde ayağına tekme atıp, at arabasını kaçırdıklarını, sanıkların verdiği para ile bisküvi ve meyve suyu aldığını, gittiği bakkalın adının .. marketi olduğunu, Dilaver isimli kişiden alışveriş yaptığını,”

Sanık Y.. K.. ise savunmasında, “Üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, yol üzerinde başıboş bir at arabası gördüğünü, bir iki tur atıp bırakmak istediklerini, bu sırada polislerin at arabasının sahibi ile birlikte geldiklerini, hemen durduğunu ve at arabasını teslim ettiğini, üzerindeki kavun-karpuzların da yüklü halde olduğunu, katılanı öncesinden de tanıdığı için arabayı bu sebepten almak istediğini, katılanın kızını dövmediğini veya arabaya almak için kimseye şiddet uygulamadığını, zaten arabanın etrafında hiç kimsenin olmadığını” beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında;
Öncelikle mağdur Gülistan’ın beyanında geçen ve bir şekilde olayın görgü tanığı olarak değerlendirilebilecek abla ve ağabey ile diğer kişilerin açık kimlikleri tespit edilerek, olayın nasıl meydana geldiğine ilişkin ayrıntılı beyanları alınıp, sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de; yakınanın at arabasını başına gözetmen olarak mağdur Gülistan’ı bırakıp kısa süreliğine evine çıkması sırasında gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde belirtilen basit hırsızlık değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-) Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, yaşı küçük sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. K.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.