YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/8645
KARAR NO : 2015/17214
KARAR TARİHİ : 05.11.2015

Tebliğname No : 6 – 2013/184258
MAHKEMESİ : Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 22/01/2013
NUMARASI : 2012/223 (E) ve 2013/26 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Her ne kadar hükümde sanıklar hakkında 19/03/2012 tarihli iddianame ile açılan mala zarar verme suçundan ”hüküm kurulmasına yer olmadığına” karar verilmiş ise de; anılan kararın hüküm niteliğinde olmadığı gözetilerek, mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıkların üzerlerinde bulundurmuş oldukları taklit anahtarla katılana ait aracı çalıştırıp götürdüklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,
2- Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması,
3- 5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesi hükmü uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı gözetilerek, sanık Ö.. K.. hakkında Kuşadası 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/345-148 E-K sayılı ilamı ile ikinci defa mükerrir olan sanığın ikinci defa mükerrir olduğunun hükümde gösterilmemesi,
4- Adli sicil kaydına göre sanık E.. T..’ın tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu ve sanığın tekerüre esas alınması gereken ilamında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması karşısında; ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında şartları oluştuğu halde ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,
5- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddenin 3. fıkrasına göre, koşullu salıverilen sanıklar hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan A.. A.. ile vekilinin, sanık E.. T.. ile müdafii ile sanıklar M.. K.. ve Ö.. K.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.