YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7166
KARAR NO : 2015/14826
KARAR TARİHİ : 06.10.2015

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ile bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden dosya üzerinde hüküm kurulması,
2- Hükümlünün, suç tarihinde geceleyin tornavida ile mağdura ait iş yerinin muhkem kapısının pervazını esnetmek suretiyle içeri girip, suça konu eşyaları çalması şeklinde gerçekleştirdiği eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 53; 116/2-4, 53, maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu açısından 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, uygulamaya göre hükümlü yararına olan Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
3-Yapılan uyarlama yargılaması sonucunda 765 sayılı TCK’nın lehe olduğunun belirlenmesi karşısında, önceki kararın aynen infazına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken 765 sayılı TCK’nın 81/2 maddesi uygulanmayarak önceki hükmün değiştirilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü R.. K..’nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 06/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.