YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/16181
KARAR NO : 2014/14890
KARAR TARİHİ : 28.05.2014
Hırsızlık suçundan sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e ve 143. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin,… Asliye Ceza Mahkemesinin… Asliye Ceza Mahkemesinin) 05/04/2007 tarihli ve 2007/114 esas, 2007/466 sayılı karar aleyhine… Bakanlığınca verilen 12.06.2013 gün ve 2013/9600/37157 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2014 gün ve 2013/218127 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58. maddesinde tekerrür hâlinde cezadan artırım öngörülmediği, ancak anılan maddenin 7. fıkrasında “Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir.” şeklinde infaz rejimi ile ilgili düzenlemeye yer verildiği,
Diğer taraftan 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/1-c maddesi gereğince tekerrür hâlinde süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi hâlli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanabilecek olması karşısında, infaz yönünden 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un hükümlü lehine olduğu, bu durumda 5237 sayılı Kanunu’na göre tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının, 647 sayılı Kanun uyarınca yerine getirilmesi gerekeceği gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde 5275 sayılı Kanun kapsamında mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
5237 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilerek kurulan hükümde, hapis cezasının yasal sonucu olan TCK.nun 53.maddesinin, “suç tarihi itibariyle”şeklindeki yasal olmayan ve karma uygulama yapıldığını gösteren gerekçeyle, uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek infazın kısıtlandığı hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.