Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/27903 E. 2016/2873 K. 31.03.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/27903
KARAR NO : 2016/2873
KARAR TARİHİ : 31.03.2016

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kendisini …… olarak tanıtan sanığın, bazı devlet kurumlarında itibarı olduğu izlenimi uyandırdıktan sonra katılanları ….. kadrolu işçi olarak aldırabileceğini söyleyerek, katılandan toplam 3.750 TL aldığının iddia olduğu olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak;
a-Sanığın, birbirlerini önceden tanıyan katılanların birlikte oldukları anda hileli hareketleri ile kandırıp menfaat temin etmesi nedeniyle eylemlerinin, aynı suçu birden fazla katılana karşı tek bir fiille işlediğinin anlaşılması karşısında; katılanlara karşı tek suçtan hüküm kurularak, tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde her iki katılana karşı eyleminden dolayı iki kez cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayini,
b-5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde yer alan haklardan, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 31.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.