YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/20537
KARAR NO : 2016/552
KARAR TARİHİ : 01.02.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Birden fazla kişi ile tehdit, şantaj, yalan tanıklık, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle değişik 14. maddesi hükmü ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca; “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde, mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise, iddianame ve iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.”
Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.
İncelenen dosya içeriğine göre;
Temyiz incelemesine konu hükümdeki suçlardan “tehdit” suçunun cezası TCK’nın 106/2-c maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis; “dolandırıcılık” suçunun cezası ise aynı Kanun’un 157/1. maddesi uyarınca bir yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde; Yargıtay Kanunu’nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi (4.) Ceza Dairesi’nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 01.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.