Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2013/8196 E. 2014/6754 K. 12.03.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/8196
KARAR NO : 2014/6754
KARAR TARİHİ : 12.03.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I) Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz istemlerinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,
II) Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;
Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun gece sayılan zaman diliminde işlenmesi nedeniyle TCY.nın 116/4.maddesinin ve sanıkların aynı suçu birden fazla kişi ile birlikte işlediği mahkemece kabul edildiği halde aynı Yasanın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yine sanıklardan … hakkında … Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2002 tarih ve 92/89 sayılı ilamı ile TCY.nın 142/2-d.maddesi gereğince verilen 5 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin aynı Yasanın 58/1-2-b madde ve fıkraları gereğince tekerrüre esas olması nedeniyle hükmolunan cezanın aynı maddenin 6.fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Oluşa ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki sanık …’ya ilişkin bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5271 sayılı CYY.nın 326/2.maddesi gereğince iştirak halinde işlenen suç nedeniyle yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı alınması yerine “müştereken tahsiline” karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “yapılan yargılama giderlerinin sanıklardan müştereken tahsiline” ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı alınmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.