Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/14665 E. , 2020/4876 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2016/14665
Karar No : 2020/4876
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Hafriyat Sanayi Ticaret Limited Şirketi
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle, vergi inceleme raporuna istinaden 2010/6,7,9,10. dönemlerine ilişkin olarak tekerrür hükümleri uygulanarak re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya ilgili yılda fatura düzenleyen … Vergi Dairesi mükellefi … Adi Ortaklığı (…, … ve …) ve … Vergi Dairesi mükellefi … İnşaat Nakliye ve Pazarlama Sanayi Ticaret Limited Şirketi ile ilgili tespitler değerlendirildiğinde; uyuşmazlık konusu dönemlerde davacı adına düzenlenmiş olan faturaların sahte olduğu ve bu faturalarda gösterilen katma değer vergilerinin de karşı tarafa ödenmediği sonuç ve kanaatine varıldığından, bu firmalar tarafından davacıya düzenlenen faturalarda yer alan katma değer vergisi indirimleri reddedilmek suretiyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı; vergi ziyaı cezalarının tekerrür uygulanan kısımları yönünden ise tekerrüre esas cezanın 2009 yılında kesinleştiğinin görüldüğü gerekçesiyle hukuka aykırılık bulunmadığı sonuçlarına varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı şirket tarafından, ödemelerin çek ile yapıldığı ve muhataplarının tahsil ettiğini, faturalarının sahte olduğunun ispatının idareye düştüğü, mal alışında bulunduğu firmaların özel esaslara tabi olmadığı, mal alışlarının gerçek olduğu incelemeci tarafından kabul edildiğinden kurumlar vergisi tarhiyatı yapılmadığı, şirketlerin bir takım yükümlülüklerini yerine getirmemesinden kendilerinin sorumlu tutulamayacağı, eksik inceleme yapıldığı ve somut verilerin bulunmadığını belirtilerek, Mahkeme kararının aleyhe olan hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmı yönünden kabulü, tarhiyatlar yönünden ise reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Davacı şirketin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar, temyiz konusu kararın vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davacı şirketin vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmı hakkındaki temyiz istemine gelince;
213 Sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 339.maddesinde “Vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere vergi ziyaında beş, usulsüzlükte iki yıl içinde tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezası yüzde elli, usulsüzlük cezası yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, davacı adına 2009 takvim yılı kurumlar vergisi için yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın … sayılı ihbarname ile … tarihinde işyeri adresinde şirket yetkiline tebliğ edildiği ve ihtilafsız kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Buna göre, 2010 yılında kesinleşen cezanın en erken 2011 yılından itibaren kesilen cezalar açısından tekerrüre dayanak alınabileceği görüldüğünden, dava konusu 2010 yılı muhtelif dönemleri için tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen kabul, kısmen reddine,
2. Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, vergi ziyaı cezalı tarhiyatlara ilişkin kısmının ONANMASINA,
3. Mahkeme kararının, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmının BOZULMASINA,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
6. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş (15) gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 24/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.