YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14269
KARAR NO : 2016/4881
KARAR TARİHİ : 17.03.2016
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İstihkak
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire’ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
K A R A R
Davacı alacaklı vekili, 15.11.2013 tarihinde yapılan haciz esnasında, borçluya ait olan menkul malların davalı 3. kişinin zilyetliğindeyken haczedildiğini, haciz yapılan iş yerinin vergi kaydının davalı 3. kişi adına olduğunu 24.09.2013 tarihinde vergi levhasını kendi adına çıkarttığını, hacizde hazır bulunan davalı …’ın borçlunun eşinin kardeşi olduğunu ve muhtelif faturalar karşılığında borçludan mal satın aldıklarını beyan ettiğini, davalı 3. kişi şirket temsilcisi tarafından şirket adına borçlunun mal varlığının büyük bir kısmının devralınmasının İİK 44. maddesi anlamında ticari işletme devri olduğunu, İİK 44. maddesi ve Türk Borçlar Kanunu 202. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin açıkça ortada olduğunu, bu durumda devrin müvekkilinin haklarını etkilemeyeceğini, devir alan davalının da işletmenin borçlarından sorumlu olduğunu iddia ederek davanın kabulü ile davalı 3. kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı 3. kişi vekili, haczedilen mallara ilişkin olarak icra dosyasına menkullerin müvekkiline ait olduğuna ilişkin faturalar ibraz edildiğini, haciz sırasında borçlunun işyerinde bulunmadığını, haciz yapılan işyerinde borçluya ait hiç belge, eşya, kartvizit, tabela vs. belge bulunmadığını, müvekkili ile borçlu arasında muvazaalı ilişki olduğunu gösterir karine veya delil bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı borçlu, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; Vergi Dairesinden gelen yazıda istihkak iddia eden …’ın 24.09.2013 tarihinde haciz yapılan adreste faaliyete başladığının belirtildiği, takibin dayanağı çekin keşide tarihinin 09.11.2013 olduğu, istihkak iddia eden … tarafından, takibin dayanağı borcun doğumundan önce 24.09.2013 tarihinde işe başlandığı, haciz yapılan işyerinde borçluya ait herhangi bir belgeye veya evraka rastlanılmadığı, ayrıca davacı tarafından haczedilen menkullerin
.//..
borçluya ait olduğuna dair yeterli ve inandırıcı bir delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, alacaklı tarafından İİK’nun 99. maddesi uyarınca istihkak iddiasının reddi talebiyle açılmıştır.
Davalı üçüncü kişi, borçlunun faaliyet adresinde, aynı alanda faaliyet göstermek üzere borcun doğumundan kısa bir süre önce işe başlamış olup, dava konusu haciz borçlunun eski faaliyet adresinde yapılmıştır. Ayrıca, borçlu ile 3. kişi arasında kayınbirader-gelin gibi yakın akrabalık bağı bulunduğu görülmektedir. Vergi Dairesin’den gelen müzekkere yanıtında, borçlunun haciz yapılan işyerindeki faaliyetini 23.09.2013 tarihinde sonlandırdığı, 3. kişinin ise aynı iştigal kolundaki faaliyetine, aynı adreste 24.09.2013’de başladığı bildirilmiştir. İcra takibine dayanak borç, 09.11.2013 tarihli çekten kaynaklanmaktadır. Çeklerin ileri tarihli olarak düzenlenmesi ise ticari yaşam içinde sıklıkla karşılaşılan bir durumdur. Bu durumda, borcun doğum tarihinden sonra alacaklıdan mal kaçırmak için, örtülü iş yeri devri yapılmış olduğu devrin alacaklının haklarını etkilemeyeceği kabul edilmelidir.
Tüm bu olgular karşısında, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK’nun 366. ve HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 239,10 TL peşin harcın temyiz edene iadesine,
17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.