Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2015/14544 E. 2016/6865 K. 25.05.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14544
KARAR NO : 2016/6865
KARAR TARİHİ : 25.05.2016

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama
HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarına göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca karar kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanığın temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık … hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın bir sebebe dayanmayan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dosya kapsamına göre suç tarihi itibariyle sanığın silinme koşulları oluşan başka suç kayıtlarına rastlanmadığı, suç tarihinin sabıkasında bulunan açıklanması geri bırakılan hükümden daha önceye ait olması karşısında aleyhe değerlendirilemeyeceği CMK.nun 231/6-b madde, fıkra ve bendi uyarınca kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip
verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, sabıkalı geçmişinden bahisle yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infazda yetkisini kısıtlayacak şekilde TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca ihtarat yapılması,

3- TCK.nun 52/4. maddesi gereğince taksit miktarının 4’ten az olama- yacağı gözetilmeden, adli para cezasının 2 eşit taksitle alınmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 25.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.