YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/18805
KARAR NO : 2014/7390
KARAR TARİHİ : 18.03.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, kasten yaralama, tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanık ile O Yer C. Savcısı ve Üst C. Savcısının temyiz istemlerinin 1412 Sayılı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II- Sanık hakkında tehdit, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın aşamalardaki savunmalarında, psikolojik rahatsızlığı nedeniyle ilaç kullandığını anlatması, yakınanın da sanığın davranışlarının normal olmadığını beyan etmesi ve 08.10.2011 tarihli genel adli muayene raporunda, sanığın uyum bozukluğu sorununun bulunduğu ve madde bağımlılığı nedeniyle tedavi gördüğünün bildirilmesi karşısında; 5237 Sayılı TCK’nın 32. maddesi uyarınca sanığın suç tarihinde, üzerine atılı suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile tehdit, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Yakınanın evine daha önce gelip gittiği için evin kapı anahtarlarının konulduğu yeri öğrenen ve suç tarihinde de evin anahtarlarını bu yerden haksız şekilde ele geçirip bu anahtarlarla evin kapılarını açarak evden hırsızlık yapan sanığın eylemlerinin 5237 Sayılı TCK’nın 142/2-d. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanunun 142/1-b. maddesi ile uygulama yapılması,
3- Yakınanın, suç tarihinde evden 18.30 sıralarında çıktığını ve aynı gün saat 19:30 da döndüğünde evinde hırsızlık yapıldığını anladığını beyan etmesi ve Uyap kayıtlarına göre, suç tarihinde … ilinde güneşin batış saatinin 17.44 olduğunun ve hırsızlık ile konut dokunulmazlığının bozma suçlarının 5237 sayılı TCK.nun 6/e maddesinde tanımlanan gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK. nun 116/4. maddesi yerine aynı Kanunun 116/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması ve hırsızlık suçundan aynı Kanunun 143. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek eksik cezaya hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık, O Yer C. Savcısı ve Üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.