YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/24245
KARAR NO : 2015/34660
KARAR TARİHİ : 16.12.2015
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı şirkette ekmek ustabaşı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti talebinde bulunmıştur.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep yokken davalı tarafından feshedildiği, talep ettiği diğer alacaklarının da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının taleplerinden sorumluluk noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece davacının 02.05.2008-31.08.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı kabul edilerek davacının sorumluluğu belirlenmiştir. Ancak hizmet cetveline göre davacının davalı nezdinde çalışmaya başladığı tarih 01.05.2010 olup, bundan önceki çalışmaların ise yine hizmet cetveli ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davalı şirketle organik bağı olmayan farklı adreslerde faaliyet gösteren farklı işverenler nezdinde geçtiği görülmektedir.
Mahkemece işyeri devri kabul edilmiş ise de, dosyada bu sonuca ulaşmayı haklı kılacak bilgi ve belgeler olmadığı gibi Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre işyerlerinin adresleri de farklı olduğundan mahkemenin söz konusu gerekçesi yerinde değildir.
Buna göre davalının 01.05.2010-31.08.2012 tarihleri arasındaki çalışmasından dolayı davacıya karşı sorumlu olduğu gözetilerek davacının taleplerinin hüküm altına alınması gerekmektedir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.