YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/27796
KARAR NO : 2016/8800
KARAR TARİHİ : 09.05.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık müdafiinin, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Av. … gerekçeli kararın kendisine tebliği üzerine sanık müdafii olarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz etmiş ise de, adı geçen avukatın soruşturma aşamasında sanığa müdafii olarak görevlendirildiği, kovuşturmanın hiçbir aşamasında sanık müdafii olarak duruşmalara katılmadığı, dosya içerisinde sanık tarafından usulüne uygun şekilde verilmiş bir vekaletname örneğinin bulunmadığı ve yine sanığın talimatla alınan savunmasında müdafii talep etmediği gibi zorunlu müdafiiliği gerektiren herhangi bir ilişkinin de olmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanığın, hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, uygulama maddesi 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b olarak gösterilmiş ise de, mahkemece sanık hakkında temel cezanın teşdiden 2 yıl 1 ay olarak belirlendiği, aynı Kanun’un 142/2-b maddesinde “elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle ya da özel beceriyle” hırsızlık suçunun düzenlendiği, suç tarihinde yaptırım olarak belirlenen hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olduğu, yine gerekçeli karar başlığında da suç adının “kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık” olarak belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi olarak gösterilmesi gerekirken 142/2-b maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.