Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2014/17433 E. 2014/19106 K. 14.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/17433
KARAR NO : 2014/19106
KARAR TARİHİ : 14.05.2014

Kasten yaralama suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 2.000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul … Sulh Ceza mahkemesinin 04/12/2013 tarihli ve 2012/1370 esas, 2013/1050 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 25.03.2014 tarih ve 2014/6027 – 21473 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.04.2014 tarih ve 2014/121764 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında sehven kasten yaralama suçundan hüküm kurularak cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmışsa da, aslında dosyada yargılama konusu suçların hakaret ve tehdit suçları olduğu, sanık hakkında bu suçlardan dava açıldığı ve yargılama yapıldığı, kısa kararda da dosya içeriğine uygun olarak hakaret suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı, tehdit suçundan ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-1.cümle ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası verildiği ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ancak gerekçeli kararın gerekçe kısmında “sanığa isnat edilen hakaret ve tehdit suçlarının unsurlan oluşmuş olmakla ayrı ayrı ceza verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” şeklinde ifadeye yer verilerek, kısa kararda düşme kararı verilen hakaret suçu bakımından çelişki oluşturulduğu, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise dosya ile ilgisi bulunmayan kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmakla; dosya içeriği ve yargılama konusu suçlar ile ilgisiz şekilde yanlış hüküm kurulmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, talebin niteliğine göre,Yargıtay Büyük Genel Kurulunu 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararının “Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümüne İlişkin Ortak Hükümler” kısmının 1. maddesi ile Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın incelenmek üzere ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.