Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2014/23071 E. 2014/39423 K. 01.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/23071
KARAR NO : 2014/39423
KARAR TARİHİ : 01.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar …hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal eylemlerinden, sanık … hakkında mağdur …’e yönelik kasten yaralama, 6136 sayılı yasaya muhalefet ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması eylemlerinden dolayı verilen beraat kararlarına yönelen sanıklar … müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Mahkemece verilen beraat kararlarını temyizde sanıkların hukuki yararlarının bulunmaması sebebiyle sanıklar müdafinin temyiz itirazlarının 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesince isteme uygun REDDİNE,
2)Sanıklar … hakkında mala zarar verme eylemleri ile mağdur …’i yaralama eylemlerinden kurulan düşme kararlarına yönelen sanıklar müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,
3) 6136 sayılı yasaya muhalefet eylemi nedeni ile sanık … hakkında kurulan hükme yönelen sanık müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiği gözetilmemişse de TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında bu husus infazda gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,
4) Sanık … hakkında mağdur …’i yaralama eyleminden ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması eyleminden dolayı kurulan hükümlere yönelen sanık … müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) 5237 sayılı TCK’nin 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, kasten silahla yaralama ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
b) Olay tarihinde adisyon meselesinden kaynaklı çıkan tartışmada tarafların karşılıklı kavga etmesi, adli raporların mevcudiyeti ve sanık …’ın savunmasında kendini korumak için üzerinde taşıdığı silahı can güvenliği bakımından havaya doğru üç el ateşlediğini açıkça beyan etmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesince haksız tahrikin veya TCK’nin 21/2. maddesince olası kastın uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinini gözetilmemesi,
c) Hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiği gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK’un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme uygun olarak  BOZULMASINA, 01.12.2014  gününde oybirliğiyle karar verildi.